خدایا شکرت

خيلي‏ها غر مي‏زنن، زياد هم غر مي‏زنن! همش از زندگي مي‏نالن، هي مي‏گن اينو كم دارم اونو كم دارم، اينجام ايراد داره، اونجام ايراد داره. همش نصفه خالي ليوان رو مي‏بينن. يكي نيست بگه آخه با انصاف، اگه به خاطر چيزهايي كه نداري غر مي‏زني، لااقل براي چيزهايي كه داري هم شكر كن!
تازه يك مدت كه بگذره متوجه مي‏شي اگه چيزي هم نداشتي مقصر يا خودت يا اطرافيان بودن، يا اصلا به صلاحت نبوده كه داشته باشي. اون وقت دوست داري براي داشته و نداشته‏ات بگي:
الْحمْد لله رب الْعالمين
ستايش مخصوص خداست كه خداي همه دنياست

توصیف زیبای ملا صدرا

خداوند بی‌نهایت است و لامکان وبی‌زمان
 
 اما به قدر فهم تو کوچک می‌شود
 
و به قدر نیاز تو فرود می‌آید
 
و به قدر آرزوی تو گسترده می‌شود
 
و به قدر ایمان تو کارگشا می‌شود
 
و به قدر نخ پیرزنان دوزنده باریک می‌شود...
 
پدر می‌شود یتیمان را و مادر
 
برادر می‌شود محتاجان برادری را
 
 همسر می‌شود بی‌همسرماندگان را
 
 طفل می‌شود عقیمان را
 
امید می‌شود ناامیدان را
 
 راه می‌شود گمگشتگان را
 
نور می‌شود در تاریکی ماندگان را
 
 شمشیر می‌شود رزمندگان را
 
 عصا می‌شود پیران را
 
 عشق می‌شود محتاجان به عشق را
 
...
 
خداوند همه چیز می‌شود همه کس را...
 
 به شرط اعتقاد، به شرط پاکی دل، به شرط طهارت روح، به شرط پرهیز از معامله با ابلیس
 
بشویید قلب‌هایتان را از هر احساس ناروا
 
و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف
 
و زبان‌هایتان را از هر گفتار ناپاک
 
و دست‌هایتان را از هر آلودگی در بازار...
 
و بپرهیزید از ناجوانمردی‌ها،ناراستی‌ها، نامردمی‌ها!
 
چنین کنید تا ببینید خداوند چگونه
 
بر سفره شما با کاسه‌ای خوراک و تکه‌ای نان می‌نشیند
 
 در دکان شما کفه‌های ترازویتان را میزان می‌کند
 
و در کوچه‌های خلوت شب با شما آواز می‌خواند...
 
مگر از زندگی چه می‌خواهید که در خدایی خدا یافت نمی‌شود ...؟